ایرونت هواگیری پکیج

شیر هواگیر خودکار

وجود هوا در سیستم موجب آسیب به پکیج می شود و در گردش آب اختلال ایجاد می کند که همین امر موجب بالا رفتن دمای آب در مبدل می شود. برای جلوگیری از وجود هوا در سیستم از شیر هواگیر خودکار استفاده می شود. نحوه کار به این صورت است که در صورت وجود هوا در سیستم، شناور داخل شیر، پایین آمده و شیر خروج هوا باز می شود. با خارج شدن حباب های هوا و بالا آمدن آب و شناور، شیر خروج هوا بسته می شود و مانع از تخلیه آب مدار گرمایش می گردد.

این شیر به صورت معمول روی خود پمپ و روی محفظه چرخشی پمپ قرار دارد. جریان آب در قسمت پایین شیر خودکار هوا گرداب ایجاد می کند و با توجه به کم بودن دانسیته هوا نسبت به آب، حباب هوا از قسمت بالایی شیر هواگیر خارج شده و آب در شیر هواگیر بالا می رود و سبب بالا رفتن شناور

 

داخل شیر هواگیر می شود. به علت وجود زائده در بالای شناور، بالا رفتن شناور باعث مسدود شدن سوراخ بالای شیر هواگیر می شود و این عمل مانع از خروج آب از سیستم خواهد شد.

دیافراگم قسمت بالای شیر هواگیری را از محفظه گردابی جدا می کند. در هنگام راه اندازی پکیج و پر کردن مدار گرمایش، پیچ شیر خودکار هواگیری باید باز باشد تا هوا از آن عبور کند.

در دستگاه های محفظه احتراق باز، دهانه خروجی را به سمت پشت دستگاه تنظیم کنید تا در صورت خروج هیدروژن حامل ازعمل الکترولیز، تشکیل شعله انجام نشود. تعمیر پکیج ایران رادیاتور

شیر اطمینان پکیج

شیر اطمینان

در مواقعی امکان افزایش فشار آب (ناخواسته) در مدار گرمایش مرکزی وجود دارد که این افزایش می تواند به علت باز ماندن شیر پرکن، گرم شدن بیش از حد آب مدار گرمایش یا عدم عملکرد صحیح منبع انبساط یا پای پس باشد. در نتیجه فشار مدار گرمایش می بایست کنترل شود تا در صورت افزایش ناگهانی مشکلی برای اجزای سیستم پیش نیاید. این کار توسط یک شیر اطمینان و به وسیله فنر مخصوصی که داخل آن تعبیه شده صورت می-گیرد. مقاومت این فنر طوری طراحی شده که در صورت افزایش فشار بیش از سه بار، این شیر، آب اضافی را تخلیه می کند و فشار را در محدوده مجاز (کمتر از 3 بار) قرار می¬دهد.

کلید حد

این قطعه را با نام های مختلفی مانند کلید حرارتی، کلید حد، لیمیت سوئیچ و ... می شناسند.                                                                                      

کلید حرارتی یک قطعه ایمنی است که بر روی مبدل یا در مسیر خروجی آب از مبدل قرار می گیرد. وظیفه این کلید این است که در زمان گرم شدن بیش از حد مجاز آب، برای جلوگیری از خطر و صدمه زدن به قسمت های دیگر به برد کنترل خبر می دهد و برد مشعل را خاموش می کند. این عمل توسط یک مدار برقی که در حالت معمول و حالت خطر باز و بسته می شود، گزارش داده می شود. یعنی این کلید می تواند در حالت عادی مداربرقی باز داشته باشد و در حالت خطر بسته شود که به آن Normal Open یا NO گفته می شود و می تواند در حالت عادی مدار برقی بسته داشته باشد و در حالت خطر باز شود که به آن Normal Close یا Nc به نسبت نوع طراحی برد کنترل می باشد، اما اکثرا در پکیج ها از کلید NC استفاده می شود. بر روی مشخصات نوشته شده بر روی کلیدها دمای عملکرد آن ها ذکر شده است، چرا این که در دستگاه های مختلف به نسبت محل نصب و ظرفیت حرارتی دستگاه محدودیت دمایی کلید تعیین می شود.کلیدهای حرارتی از 92 تا 110 درجه سانتی گراد موجود هستند.

فن و پرشر هوای پکیج دیواری

مجموعه فن و پرشر سوئیچ هوا (در پکیج معمول)

پکیج های محفظه بسته، هوای لازم برای احتراق را از خارج از ساختمان می گیرد. برای این مهم از یک فن از نوع سانتریفیوژ استفاده می شود. روش های نصب دودکش در فصل های بعدی توضیح داده شده در بهترین حالت، این نوع پکیج ها به یک دودکش دوجداره متصل می شوند و توسط یک فن که در بالای محفظه احتراق وجود دارد، محصولات احتراق را از وسط دودکش خارج نموده و در نتیجه بر اثر خلا به وجود آمده در محفظه احتراق، هوای لازم برای احتراق از فضای جداره خارجی دودکش وارد محفظه احتراق می شود. عملکرد صحیح فن توسط یک پرشر سوئیچ که توسط یک شیلنگ سیلیکونی به ونتوری فن متصل است کنترل می شود.

پرشر سوئیچ شامل یک دیافراگم و یک میکروسوئیچ است که محفظه بالا و پایین این دیافراگم به ترتیب به فشار مثبت و منفی متصل می شوند. با توجه به نوع طراحی ونتوری تعبیه شده در فن، فشار مثبت و منفی در ونتوری ایجاد می شود. هنگامی که فن شروع به کار می کند، فشار داخل ونتوری از فشار داخل باعث عمل کردن میکروسوئیچ داخلی آن می شود. همان طور که در دیافراگم زیر مشخص است در صورتی که فن خاموش باشد ارتباط بین ترمینال مشترک (P) و ترمینال معمولا بسته (NC) برقرار است و در صورت حرکت فن و ایجاد فشار، اتصال بین ترمینال مشترک (P) و ترمینال معمولا باز (NO) برقرار خواهد شد.

نکته قابل توجه این است که قبل از راه اندازی دستگاه، عم ارتباط بین ترمینال مشترک و ترمینال معمولا باز توسط برد کنترلی بررسی می گردد تا از قطع بودن آن اطمینان حاصل شود که این کنترل به منظور اطمینان خاطر از عدم دستکاری و یک سره بودن پرشر سوئیچ هوا در نظر گرفته شده است.

روش تست

برای تست سلامت پرشر سوئیچ فن باید آوومتر را در حالت بیزر قرار داده و دو سر سیم-های اتصال را به محل اتصال فیش های برق پرشر سوئیچ متصل کرد. سپس دستگاه را روشن کرده و پس از روشن شدن فن می بایست اتصال برقرار شده و صدای بیزر شنیده شود. البته اگر پرشر سوئیچ دارای سه محل اتصال فیش باشد یکی از آن ها مشترک بوده و رابطه بین دیگر فیش¬ها با مشترک به صورت NC و NO می باشد.

اگر بخواهید این تست را بدون دستگاه انجام دهید، می توانید عمل مکش یا دهش را به صورت مصنوعی با دهان انجام دهید. البته پرشر فن یا همان حسگر فشار هوا معمولا با فشارهایی بین 50 تا 120 پاسکار کار می¬کند که در زمان تست مصنوعی باید در نظر گرفته شود.

در صورت مسدود شدن مجرای خروجی فشار داخل هر دو شیلنگ مثبت می باشند و در نتیجه دیافراگم به حالت اول بازمی¬گردد.

فن در پکیج چگالشی

فن به صورت مدولار کنترل شده و دور آن در توان های مختلف از 1243 تا 5414 دور در دقیقه متغیر است و سرعت آن متناسب با فرمان برد، کنترل می شود که برای شعله ور شدن اولیه مشعل، دور آن 3280 تا 3480 دور در دقیقه است.

به محض درخواست گرمایش، فن از طریق برد کنترلی روشن خواهد شد. تاکومتر تعبیه شده در این فن وظیفه اندازه گیری سرعت چرخش فن جهت ارسال بازخورد به برد کنترلی را بر عهده دارد.

ظرفیت حرارتی خروجی پکیج با سرعت چرخش فن متناسب است. در نتیجه ظرفیت حرارتی دستگاه با سرعت چرخش فن رابطه مستقیم دارد.

بای پس خودکار

بای پس خودکار

بای پس خودکار یک نوع شیر یک طرفه یا سوپاپ است و در مسیر لوله ای که مدار رفت گرمایش را به برگشت متصل می کند قرار دارد.

در صورت گرفتگی مدار گرمایش یا بستن تمامی رادیاتورها بدون تغییر حالت زمستانی به تابستانی موجب افزایش ناگهانی دما و خرابی و کاهش عمر مفید مبدل یا افزایش فشار در چرخه می گردد. به منظور جلوگیری از این صدمات، یک مسیر انحرافی (Bypass) بین مسیر رفت و برگشت قبل از پمپ تعبیه شده است. در این مسیر یک سوپاپ در خلاف جهت عبور جریان در نظر گرفته شده که فنر این سوپاپ قدرت مشخصی دارد و در صورت بروز حالت های ذکر شده و بالا رفتن فشار مسیر رفت این سوپاپ عمل کرده و باز می شود و آب را از این مسیر به پمپ بازمی گرداند. حداکثر میزان گردش آب در مدار کنار گذر بستگی به مدل دستگاه خواهد داشت. طراحی فشار این فنر از شرکت سازنده پکیج، به گونه ای است که حداقل چرخش آب توسط پمپ را تضمین نماید.

از دیگر مزایای بای پس می توان به جلوگیری از برگشت، به مدار رفت اشاره کرد.                         فن

وظیفه فن، مکش کردن هوا به داخل محفظه احتراق و بیرون راندن محصولات احتراق از محفظه احتراق است. فن ها از برق 220 ولت تغذیه می کنند. البته قسمت سیم پیچ (استاتور) بیرون از کانال جریان هوا قرار دارد و از طریق یک شفت به بلوئر فن که داخل مجرای خروجی گازهای احتراق قرار دارد متصل است، با توجه به این که همراه با محصولات احتراق مقدار زیادی گرما به بیرون از دستگاه پرتاب می شوند، در نتیجه دمای هوای خروجی از لوله دودکش بسیار گرم است. بنابراین مصرف گاز دستگاه های فن دار بیشتر از دستگاه های بدون فن است. در نتیجه در دستگاه های فن¬دار به روش های مختلف مقدار جریان هوای در حال عبور از محفظه احتراق کنترل می¬شود تا مصرف گاز دستگاه کمتر شده و بازدهی بیشتر باشد.

کنترل هوای خروجی از دودکش به چند روش انجام می شود که به آن کاهنده جریان هوا گفته می شود.

روش اول: دهانه خروجی فن معمولا 60 میلی¬متر است که در صورت کم کردن دهانه خروجی می توان مقدار هوای خروجی فن را کنترل کند. این عمل توسط حلقه هایی که در سایزهای مختلف توسط شرکت سازنده در دستگاه قرار می گیرند انجام می شوند. اندازه حلقه به نسبت طول دوره و میزان مقاومت مسیر دودکش تعیین می شود که در برندهای مختلف متفاوت است و برای اطلاع بیشتر می بایست به دفترچه فنی همان دستگاه مراجعه کرد.

روش دوم: در این روش دریچه ای در دهانه خروجی لوله دودکش قرار دارد که در حالت عادی به صورت عمودی می باشد و حرکت آن به صورت افقی دهانه مسدود می شود. پس با تنظیم کردن این دریچه که به آن دمپر گفته می شود می توان مقدار هوای خروجی از فن را کنترل کرد.

روش سوم: در این روش هیچ گونه عملی توسط سرویس کار انجام نمی شود. نوع فن در این دستگاه ها متفاوت است. به این فن ها مدولار یا تنظیمی گفته می شود. ابتدا فن با دور زیاد شروع به کار می کند در این زمان مقاومت مسیر دودکش توسط پرشر فن اندازه گیری می شود سپس دور فن به مقدار لازم تنظیم می شود پس در نتیجه مقدار هوای خروجی تا اندازه زیاد کاهش می یابد.

محفظه احتراق پکیج

محفظه احتراق

محفظه احتراق به فضایی اطلاق می‌شود که در آن شعله شکل می‌گیرد و اصولا جنس بدنه آن متفاوت بوده و از جنس آلومینایز می‌باشد که در مقایسه با ورق گالوانیزه در حرارت بالا از مقاومت به خوردگی بالاتری برخوردار است. برای عایق‌بندی این محفظه از چهار صفحه از جنس فیبر سرامیک استفاده می‌شود.

سیستم جرقه‌زن

سیستم جرقه‌زن از نوع الکتریکی با یک یا دو الکترود است، این فرایند توسط جرقه‌زن که از یک سیم پیچ افزاینده ولتاژ تشکیل شده است صورت می‌پذیرد. در دستگاه‌هایی با یک الکترود جرقه‌زن، تشکیل جرقه بین الکترود وسطح برنر و در دستگاه‌های با دو الکترود تشکیل جرقه بین دو الکترود صورت می‌گیرد.

سیستم تشخیص شعله

به صورت معمول، برای تشخیص شعله از الکترود تشخیص شعله استفاده می‌شود که مزیت‌هایی دارد از جمله این که به ترموکوپل سریع‌تر واکنش نشان می‌دهد و مانند ترموکوپل با حرارت کار نمی‌کند. با این وسیله نیازی به شعله دایم(پیلوت) نیست و بدین وسیله از استهلاک دستگاه جلوگیری شده و در مقابل درجه حرارت‌های بالا مقاومت خوبی دارد.

حسگر شعله

 تعمیرات پکیج ایران رادیاتور

حسگر شعله بسیار مشابه الکترود جرقه‌زن می‌باشد و از طریق نوک الکترود با شعله مستقیم در ارتباط است. برخورد شعله با حسگر شعله باعث عبور جریان بسیار ضعیفی مابین بدنه مشعل و الکترود می‌شود. در حقیقت در این عمل شعله رسانای ضعیفی است که وظیفه حمل الکترون‌ها و رساندن به حسگر شعله را دارد. البته شعله رسانایی با مقاومت زیاد است. تعداد الکترون‌هایی که جذب الکترود می‌شوند، نشان‌دهنده شدت جریان می‌باشد و طبق محدودیتی که برای برد کنترل مشخص شده است، در صورت کم بودن شدت جریان حداقل 0.5 میکرو آمپر وجود ارتباط مستقیم مابین الکترود و بدنه مشعل وجود شعله تایید نمی‌شود و دستگاه خطای نقص در شعله را نشان می‌دهد. در دستگاه‌های تک‌الکترود، این وظیفه به همان الکترود جرقه‌زن داده شده است که در 5 ثانیه اول، به صورت جرقه‌زن عمل می‌کند و پس از 5 ثانیه وظیفه حسگر شعله را انجام ‌می‌دهد.

الکترود تشخیص شعله

به منظور تشخیص شعله، نخست یک ولتاژ متناوب  بین میله یون و بدنه مشعل اعمال می‌شود. سپس با تشکیل شدن شعله هوای بین مشعل و الکترود تشخیص شعله، یونیزه شده و به دلیل قطب‌های ایجاد شده توسط مشعل و الکترود تشخیص شعله، یون‌های موجود در هوا به حرکت درآمده و جذب قطب‌های مخالف می‌شود در این حالت جریان الکتریسیته برقرار می‌شود (البته شعله، هادی بسیار ضعیفی است). بدین ترتیب با وجود این جریان وجود شعله تضمین می‌شود. هرچه هوای بیشتری یونیزه شود و الکترون‌های بیشتری جریان یابد، شدت جریان بزرگ‌تری ایجاد می‌شود. حداقل شدت جریان تشخیص شعله، بین 1 تا 7 میکروآمپر است.

در دستگاه های الکترود، امکان استارت با صدای انفجاری، بیش از دستگاه های دو الکترود می باشد، چرا که در دستگاه¬های تک الکترود، فاصله الکترود می بایست با سطح مشعل تنظیم شود و محدودیت زیادی دارد، لذا امکان دارد در آن نقطه، بهترین فضا برای اشتعال گاز ایجاد نشود اما در دستگاه¬های دو الکترود می توان مکان برخورد جرقه یک الکترود به الکترود دیگر را تغییر داد تا در بهترین فضا ثابت شود.

روش تست

الکترود جرقه زن به هیچ عنوان نباید از قسمت سرامیکی یا حتی از قسمت اتصال و نوک الکترود با بدنه اتصال داشته باشد.

 

تعميرات ايران رادياتور

برنر پکیج دیواری

مشعل (برنر) در پکیج معمول

برنر از تعدادی تیغه از فولاد ضدزنگ تشکیل شده است که تعداد این تیغه‌ها در ظرفیت‌های مختلف، متفاوت است. گاز پس از عبور از شیر گاز به یک مانیفولد (چندراهه) وارد می‌شود که روی آن به تعداد تیغه‌ها، نازل ( ژیگلور) نصب شده است. مانیفولد، گاز را بین نازل‌ها تقسیم می‌کند. قطر سوراخ این نازل‌ها متناسب با نوع گاز، سایز پره‌های مشعل و فشار گاز می‌باشد که انتخاب آن برعهده کارخانه سازنده است.

هنگامی که گاز از نازل خارج می‌شود به علت کم شدن سطح عبور گاز سرعت آن افزایش می‌یابد. سپس با وارد شدن به گلوگاه پره‌های مشعل مقداری هوا با گاز مخلوط شده و آن را رقیق‌تر می‌کند (هوای اولیه احتراق). در حقیقت حالت ونتوری بودن پره‌های مشعل باعث مکش هوا به داخل شده و با مخلوط شدن سوخت با هوا احتراق بهتری انجام می‌شود. سرتاسر سطح بالایی مشعل، سوراخ‌هایی وجود دارد که گاز از آن‌ها خارج شده و پس از جرقه زدن شعله تشکیل می‌شود. نصب دستگاه باید به صورتی باشد که اختلاط سوخت و هوا روی سطح برنر هم به درستی صورت پذیرد (هوای ثانویه احتراق(.

مشعل در پکیج چگالشی

مشعل از اجزای زیر تشکیل شده است:

مشعل فولادی ضدزنگ

الکترود جرقه‌زن

الکترود تشخیص شعله (یونیزاسیون)مشعل داخل محفظه احتراق قرار دارد و جنس آن فولاد ضدزنگ با سوراخ‌های بسیار است که در زمان روشن شدن شعله‌های کوچک زیادی روی این استوانه تشکیل می‌شود.

شیر موتوری و شیر سه راهی پکیج

شیر سه‌راهه برقی

در پکیج‌های دومبدل برای تغییر وضعیت کارکرد پکیج از حالت بهداشتی به گرمایش از شیر سه‌راهه استفاده می‌شود. دو قطعه اصلی تشکیل‌دهنده شیر سه‌راهه، یکی موتور شیر سه‌راهه و دیگری شفت (میله) است که کارکرد موتور باعث ایجاد نیرو برای جابه‌جایی شفت و تغییر وضعیت شیر سه‌راهه و تغییر مدار فعال برای کارکرد دستگاه می‌شود. بدین معنی که با قرارگیری در حالت گرمایش، اتصال مبدل اصلی و مبدل ثانویه قطع شده و آب با گرم شدن در مبدل اصلی به سمت وسایل گرمایش ساختمان به طور مثال رادیاتورها می‌گردد و با قرارگیری در حالت بهداشتی، اتصال مبدل اصلی به وسایل گرمایشی ساختمان قطع و آب در مسیر اصلی بین مبدل اصلی و ثانویه در جریان خواهد بود.

هنگامی که در سیستم درخواست آب گرم بهداشتی وجود دارد مسیر گرمایش بسته شده و تمام انرژی دستگاه پکیج صرف گرم کردن آب بهداشتی می‌شود.

شیر سه‌راه برقی (موتوری) از قسمت‌های زیر تشکیل شده است:

1.موتور

2.شفت

3.بلوک سه‌راهه

موتور شیر سه‌راهه: موتور که دارای حرکت خطی رفت و برگشت است در قسمت بالا قرار گرفته است. با ولتاژ 230-220 ولت کار می‌کند. این موتور دارای سه اتصال الکتریکی است که اتصال 1 و 2 موجب حرکت به سمت پایین و اتصال 2 و 3 موجب حرکت به سمت بالا می‌شود. (اعداد 1، 2 و 3 در محل اتصال 3 رشته سیم به موتور مشخص است(.

لازم به ذکر است که در حالت تابستانی، شیر سه‌راهه در وضعیت آب گرم بهداشتی باقی می‌ماند و در حالت زمستانی، بعد از استفاده از آب گرم بهداشتی دروضعیت آب گرم بهداشتی باقی می‌ماند و در صورتی که فرمانی مبنی برنیاز به گرمایش فضا صادر می‌شود (به‌عنوان مثال اعلام ترموستات اتاقی) دستگاه به حالت مدار گرمایش می‌رود.

 

روش تست موتور محرک

پس از اطمینان از عدم وجود اتصال بین سر فیش‌ها می توانید برق 220 ولت را به سیم وسط و یکی از سیم‌های کناری متصل کنید. سیم وسط به صورت مشترک می‌باشد. در صورت روشن شدن می‌بایست به آرامی بیرون آمده و با دیواره‌های محور هم‌سطح شود. در این زمان موتور خاموش شده و محور ثابت می‌شود. در این هنگام با جابه‌جا کردن سیم کناری می‌بایست مجددا موتور روشن شده و محور به سمت داخل حرکت کند.

منبع برق		سیستم های برق
230 vac ولتاژ 10 kohm مقاومت
پین موتور	اتصال ایجاد شده
بیرونی	1-2		فانکشن گرمایشی
به سمت عقب	3-2		فانکشن بهداشتی

 

توجه داشته باشید: در صورت حرکت نکردن محور به سمت داخل، با نوک ابزاری آن را به سمت داخل فشار دهید. اگر با فشار دادن محور پایین رفت اشکالی وجود ندارد و موتور سالم است.

عملکرد اکثر شیرهای سه‌راهه مشابه یکدیگر است که توسط یک محور کنترل می‌شود. حرکت این محور به جلو و عقب توسط یک موتور محرک انجام می‌شود. موتور محرک شیر سه‌طرفه به سه رشته سیم متصل می‌شود. طبق تصویر نشان داده شده، محل اتصال وسط مشترک است. محل اتصال سمت چپ و راست در زمان‌های مختلف به نسبت نیاز مصرف‌کننده مابین حالت گرمایش و مصرفی برقرار می‌شود یا به معنای ساده‌تر،یک سمت آن به آب گرم مصرفی و سمت دیگر مربوط به آب مدارگرمایش می‌باشد.

شیر سه‌راهه می‌تواند در مسیر رفت یا برگشت نصب شود و در کار آن هیچ تفاوتی ندارد و تفاوت آن در عمر سوپاپ‌ها می‌باشد، زیرا در مسیر رفت همیشه آب گرم‌تر است و صدمه بیشتری به قطعات شیر سه‌راهه می‌رساند، اما به علت کمبود فضا در مسیر برگشت در بیشتر دستگاه‌ها شیر سه‌طرفه در مسیر رفت نصب می‌شود.

روش تست ترمینال شیر سه‌طرفه

تست ترمینال و سوپاپ شیر سه‌طرفه در دو حالت مصرفی و گرمایشی انجام ‌می شود.

 

تست در حالت گرمایشی

دستگاه را در حالت گرمایشی روشن کنید، دمای لوله برگشت را قبل از ورود به دستگاه و بعد از پمپ به سمت مبدل مقایسه کنید. در صورت اختلاف دما بین لوله‌ها و گرم‌تر بودن لوله بعد از پمپ به سمت مبدل نشانه نشت از سوپاپ شیر سه‌طرفه به سمت مبدل ثانویه و یا خرابی بای‌پس است.

تست در حالت مصرفی

یکی از شیرهای آب گرم مصرفی را باز کنید و کمی منتظر بمانید تا دمای آب گرم مصرفی ثابت شود. سپس دمای لوله رفت گرمایشی را چک کنید، در صورت احساس گرم بودن کردید می‌تواند نشانه نشت سوپاپ باشد که برای اطمینان یکی از شیرهای رفت یا برگشت مدار گرمایشی را ببندید در صورت بیشتر شدن دمای آب گرم بهداشتی نشانه نشت شیر سه‌طرفه به سمت مدار گرمایشی است.

فلومتر یا فلوسوئیچ در پکیج دیواری

فلومتر / فلوسوئیچ

برای تشخیص در خواست آب گرم در پکیج، روش‌های مختلفی وجود دارد که دو طریق متداوا به شرح زیر است:

1.فلوسوئیچ

2.فلومتر

فلوسوئیچ: در این وسیله با باز شدن آب یک مدار برقی متصل می‌شود. این کار توسط یک شناور حامل آهن‌ربا انجام می‌گیرد که با جریان یافتن آب این شناور در میکروسوئیچ حرکت کرده و روی رید رله یا حسگر اثرحال که به میدان مغناطیسی حساس می‌باشند اثر گذاشته و باعث برقراری جریان می‌شود.حداقل دبی قابل تشخیص توسط این وسایل بستگی به نوع و طراحی دستگاه دارد که از 1.6 الی 2.5 لیتر بر دقیقه متفاوت است (شکل 22(.

حسگر اثرحال یک قطعه الکترونیکی است که در پاسخ به تغییرات میدان مغناطیسی خروجی ولتاژ از خود نشان می‌دهد. این حسگر در دو نوع آنالوگ و دیجیتال موجود است که حسگر استفاده شده در فلومتر / فلوسوئیچ از نوع دیجیتال است (شکل 6-24(.

رید رله دو نوار صاف از جنس فرومانیتیک است که روی هم و درون محفظه شیشه‌ای درزبند قرار گرفته‌اند و داخل محفظه نیز از گازی خنثی پر شده است. نوارها با فاصله خیلی کم از هم قرار دارند و با نزدیک شدن میدان مغناطیسی با این سوئیچ دو نوار به یکدیگر جذب شده و اتصال برقرار می‌شود که اصطلاحا رید رله اتصال کوتاه (وصل) شده است (شکل 23(.

فلومتر: برای اندازه‌گیری دبی آب گرم بهداشتی در دستگاه‌های خانگی مانند پکیج و آب‌گر‌م‌کن‌های لحظه‌ای از این تجهیز استفاده می‌شود. تفاوت آن با فلوسوئیچ در این است که علاوه بر تشخیص مصرف آب گرم می‌تواند مقدار آن را نیز مشخص کند. این وسیله از یک توربین بسیار کوچک که در انتهای پره‌های آن، آهن‌ربا نصب شده تشکیل شده است. با عبور جریان آب پروانه به چرخش در آمده و این چرخش در حسگری که در مقابل آن قرار دارد (اثرحال یا رید رله) اثر خواهد گذاشت. مقدار این جریان آب با تعداد چرخش‌های پره مناسب است که بدین صورت مقدار دبی آب اندازه‌گیری می‌شود.

روش تست

آوومتر را در حالت بیزر قرار داده سپس سیم‌های اتصال را به محل اتصال در فلوسوئیچ متصل کنید. شیر آب را باز نموده تا صدای بیزر آزاد شود در صورت آزاد شدن صدای بیزر با عبور جریان مناسب فلوسوئیچ سالم است.

فلوسوئیچ و فلومتر

فلومتر که متشکل از یک پروانه که در انتهای آن آهن‌ربا نصب شده است و یک حسگر که در مقابل آهن‌ربا اما خارج از محفظه عبور جریان آب قرار داده می‌گیرد است. پروانه طوری طراحی شده است که با جریان آب به گردش در می‌آید و در نتیجه گردش پروانه و آهن‌ربا، قطب‌ها در مقابل حسگر تعویض شده و باعث عبور الکترون‌ها از آن می‌شود در دستگاه‌هایی که فلومتر دارند مقدار شعله برای آب گرم مصرفی نسبت به 2 گزارش تعیین می‌شود:

1.دمای حسگر آب گرم مصرفی

2.مقدار آب در حال جریان

پرشرسوئیچ آب و حسگر فشار آب در پکیج دیواری

حسگر فشار آب و پرشرسوئیچ آب

همان‌طور که در قسمت‌های قبلی ذکر شد، پکیج‌ها از هر نوعی و در هر حالتی (گرمایش مرکزی یا آب گرم بهداشتی) که باشند وجود مقدار کافی آب در آن الزامی است.

به طور خلاصه در پکیج تک‌مبدل، علت این الزام آن است که در صورت نبود آب در مدار گرمایش مبدل در اثر شعله گرم شده و چون آبی وجود ندارد تا این حرارت را جابه‌جا کند، دما در مبدل پکیج بالا و بالاتر رفته و منجر به آسیب رسیدن به مبدل می‌شود. در پکیج دومبدل نیز با وجود این که مبدل ثانویه به واسطه مبدل اصلی گرم می‌شود در صورت نبود آب در سیستم، حرارت ابجاد شده در محفظه احتراق به مبدل ثانویه یا مدار گرمایش (از جمله رادیاتورها) منتقل نشده و در نتیجه دمای مبدل اصلی بالا رفته و امکان ذوب آن نیز وجود دارد.

در پکیج با توجه به بسته بودن مدار گرمایش، می‌توان فشار سیستم را از فشار اتمسفر (1 بار) بالاتر برد ولی بالا رفتن بیش از حد فشار سبب آسیب رسیدن به تجهیزات می‌گردد. لذا برای کنترل فشار و اطمینان از وجود آب در سیستم، می‌توان از تجهیزات زیر استفاده کرد.

بدین منظور، دو نوع از این حسگر مورد استفاده قرار می‌گیرد:

1.پرشر سوئیچ آب: در صورتی که حداقل فشاری برابر 0.4 بار درمدار گرمایش وجود داشته باشد، با توجه به ساختار داخلی پرشرسوئیچ آب میکروسوئیچ تعبیه شده داخل آن به حالت اتصال کوتاه(وصل) در آمده و سیستم از وجود آب اطمینان حاصل می‌کند.

حسگر فشار آب (الکترونیکی)

این حسگر در انواع مختلف وجود دارد و با منطق‌های مختلف کاری در بین سازندگان مورد استفاده قرار می‌گیرد ولی نکته مشترک در بین تمامی آن‌ها بدین صورت است که با تغییر فشار آب، ولتاژ خروجی این حسگر بین محدوده‌ای (معمولا بین 0 تا 5 ولت) تغییر می‌نماید و با توجه به ولتاژ خروجی می‌توان فشار داخل سیستم را به دست آورد. در شکل (20) یک نمونه حسگر فشار آب آمده است که منطق کارکرد آن بر اساس حسگر اثرحال آنالوگ می‌باشد.

2.حسگر فشار آب دینامیک: این حسگر علاوه بر اطمینان از وجود آب در مدار اولیه، گردش پمپ را نیز بررسی می‌کند بدین صورت که بر اثر اختلاف فشار قسمت مکش و دهش پمپ که بر دیافراگم حسگر اعمال شود عمل وصل (اتصال کوتاه) این حسگر صورت می‌گیرد. بنابراین در صورت عدم حرکت پمپ یا وجود هوا یا گرفتگی در قسمت مکش یا دهش این حسگر فعال نمی‌شود. در شکل (21) قطعات داخلی این حسگر آمده است.

روش تست

برای تست کلید می‌بایست آوومتر را در حالت بیزر قرار داد، فشار سیستم را تخلیه کرد و دو سر سیم‌های اتصال را به مدار برق کلید متصل کرد. آب‌گیری را آغاز می‌کنیم. تا قبل از رسیدن فشار به 0.5 بار، مدار می‌بایست قطع باشد و با رسیدن فشار به 0.5 بار وصل شود. این کلید در دستگاه‌هایی به کار می‌رود که نشانگر فشارآب در آن‌ها، فشارسنج عقربه‌ای می‌باشد.

فشارسنج عقربه‌ای

فشارسنج عقربه‌ای برای نشان دادن فشار داخل مدار گرمایی طراحی شده است. این فشارسنج معمولا در جلوی دستگاه و یا در قسمت زیر دستگاه در دید مصرف‌کننده قرار می‌گیرد و از طریق یک لوله مویی به مدار گرمایشی متصل می‌شود و طبق قانون فیزیک سیالات فشار آب سیستم به وسیله لوله مویی به فشارسنج اعمال می‌شود تا عقربه فشارسنج به حرکت درآید و فشار سیستم را به مصرف‌کننده نشان دهد.